Κάθε παραμύθι που σέβεται τους μικρούς του αναγνώστες περιλαμβάνει έναν γάμο. Σχεδόν πάντα, οι ήρωες του παραμυθιού επισημοποιούν την παντοτινή τους αγάπη με το μυστήριο του γάμου. Ποτέ όμως δεν μαθαίνουμε πως εξελίσσεται αυτή η αγάπη μετά τον γάμο των ηρώων. Μας  αφήνουν να φανταζόμαστε τη συνέχεια ιδανική…χωρίς διαμάχες, χωρίς άγχη, χωρίς προσπάθεια. Και εκεί που αρχίζει η φαντασία σου να οργιάζει για την συνέχεια της υπόθεσης, έρχεται και το κλισέ: » Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.» Και εδώ έρχεται «ο χρυσοπράσινος αετός» να μας ανατρέψει τα δεδομένα… Συνέχεια…

Κάπου στο Μαρούσι, σε μια ήσυχη περιοχή ανακαλύπτω μετά από πολλή ώρα ερευνητικής οδήγησης ένα μικρό οίκημα, δίχως φανφάρες, δίχως επιγραφές, πολύ καλά κρυμμένο από περίεργα μάτια, τον ξενώνα SOS ELIZA. Εδώ πρέπει να είναι, σκέφτομαι. Ένα ήρεμο περιβάλλον που σε τίποτα δε θυμίζει ίδρυμα. Με καλωσορίζει ένας από τους υπεύθυνους του ξενώνα και με βοηθάει να μεταφέρουμε τα πακέτα μέσα στο γραφείο του. «Τα παιδιά θα τρελαθούν από τη χαρά τους» μου λέει και παίρνω μια ανάσα ανακούφισης και χαράς. Όση ώρα μου μιλούσε και μου εξηγούσε τη λειτουργία Συνέχεια…

Το παιδί μας για να συνεχίσει να προσπαθεί και να προοδεύει, χρειάζεται τη δική μας θετική προσοχή και εκτίμηση. Οφείλουμε να ενισχύουμε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σε κάθε περίσταση και με κάθε τρόπο. Όχι, δεν κακομαθαίνουν… Όχι, δεν αποκτούν υπέρμετρο εγωισμό, απλά σωστές ενισχύσεις για να κάνουν το επόμενο μεγαλύτερο βήμα τους και να ανέβουν ένα σκαλί παραπάνω.                 Ξεκινήστε με 12  λέξεις -φράσεις  επιβράβευσης. –         Μπράβο.                                                            –   Σωστά σκέφτηκες. –         Συνέχισε έτσι.                                                  –   Τα κατάφερες. –         Βελτιώνεσαι συνεχώς.                                   –  Ωραία προσπάθεια. –         Έδειξες μεγάλη υπευθυνότητα.                 –   Τώρα το βρήκες. Συνέχεια…

Από τη στιγμή που διάβασα αυτό το παραμύθι, ένιωσα ότι είχα ανακαλύψει κάτι πολύ σημαντικό. Να βλέπεις το άσπρο χαρτί ζωγραφικής σαν μια πολική αρκούδα και μια χρωματιστή τελεία του παιδιού σαν έργο τέχνης του Πικάσο. Όπως δυσκολεύεται η πρωταγωνίστρια του βιβλίου να ζωγραφίσει, έτσι καθημερινά τα παιδιά διστάζουν να πιάσουν τα χρώματα και να αρχίσουν να δημιουργούν. Αυτό που ακούς είναι δεν ξέρω τι να ζωγραφίσω ή ακόμα και ότι δε ξέρω να ζωγραφίζω. Δεν υπάρχει παιδί που να μην το ενθαρρύνεις να ζωγραφίσει και να μην έχει φτιάξει Συνέχεια…

  Υπόσχεση, ποτέ, αλλαγή. Δυο ουσιαστικά και ένα επίρρημα που δημιουργούν μια πρόταση  με πολλές αντιφάσεις. Έτσι την πάτησε και η κάμπια με το γυρίνο που αγαπήθηκαν πολύ. Έδιναν υποσχέσεις παντοτινής αγάπης χωρίς όμως να υπολογίζουν ότι με το πέρασμα του χρόνου όλα αλλάζουν. Όταν πρωτογνωρίστηκαν  και τα βλέμματα τους διασταυρώθηκαν, τότε ήταν  μια μικρή κάμπια όμορφη σαν ουράνιο τόξο κι ένας γυρίνος σαν ένα λαμπερό, μαύρο μαργαριτάρι. Από την αρχή δόθηκε η υπόσχεση να μην αλλάξει κανένας από τους δυο. Όμως, έτσι  όπως είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή ο Συνέχεια…

Ήταν κάποτε ένας παππούς που περπατούσε σε μια παραλία με τον εγγονό του. Το αγόρι μάζευε κάθε αστερία που έβρισκε μπροστά του και τον πετούσε και πάλι στον ωκεανό. «Αν τους άφηνα εδώ» είπε το αγόρι «θα ξεραίνονταν και θα πέθαιναν. Έτσι, τους σώζω τη ζωή.» Τότε ο παππούς είπε : «Αυτή η παραλία όμως εκτείνεται για μίλια κι έχει εκατομμύρια αστερίες. Αυτό που κάνεις δεν μπορεί να αλλάξει την κατάσταση.» Το αγόρι κοίταξε τον αστερία που κρατούσε στα χέρια του, τον πέταξε στο νερό κι απάντησε: «Γι” αυτόν τον Συνέχεια…

Κάθε μέρα προσπαθούσα να πείσω την Ελένη να μας μιλήσει, να μας πει ακόμα και μια λέξη. Ήξερα ότι ήθελε τόσα πράγματα να μας πει αλλά τα κρατούσε όλα για εκείνη. Έφευγα και πήγαινα στο νηπιαγωγείο με αυτή τη σκέψη. Πώς μπορώ να την κάνω να νιώσει άνετα; Να μη δείχνει αυτό που θέλει αλλά να το ζητάει με λόγια; Όλες οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό. Κρατούσε αποστάσεις και από μένα αλλά και από τα υπόλοιπα παιδιά. Αποφάσισα να μην την πιέσω αλλά να της δίνω διαφορετικά ερεθίσματα και να Συνέχεια…

                            Παραμυθοκουζίνα:       Φτιάχνοντας ιστορίες και παραμύθια για παιδιά ( για παιδαγωγούς, ψυχολόγους, γονείς και υποψήφιους παραμυθάδες…)   Εισηγητής : Κώστας Στοφόρος Διάρκεια Σεμιναρίου : 3 συναντήσεις των 3 ωρών η καθεμία Μέρες & Ώρες : Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013              18.30- 21.30 Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013             18.30- 21.30 Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013             18.30- 21.30 Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στον παιδικό μας σταθμό La Petite Ecole – Το μικρό σχολείο. Για πληροφορίες: Απευθυνθείτε στα τηλέφωνα :2110193516 , 6973441029 ή      mail στο  [email protected]

Από μικρή κι εγώ άκουγα συνέχεια πρέπει να κάνεις αυτό, πρέπει να κάνεις εκείνο… Δεν είχε περάσει από το μυαλό μου ποτέ να κάνω κι εγώ στους γονείς μου ή στους δασκάλους μου μια απλή ερώτηση: Γιατί; Τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου πορείας βρέθηκε στο δρόμο μου ο μικρός Δημήτρης. Ένα αγοράκι πολύ ευγενικό, πολύ έξυπνο, δραστήριο, ένας μικρός επιστήμονας. Όλα ξεκίνησαν μια μέρα που είχα τη φαεινή ιδέα να ξεκινήσω τη φράση μου με τη λέξη ΠΡΕΠΕΙ… Όση ώρα μιλούσα, δύο ματάκια με κοίταζαν περίεργα και με απορία. Αφού Συνέχεια…