Η κολυμβητική λέσχη στεγάζεται στα Εκπαιδευτήρια Μάνεση, στο ισόγειο του Γυμνασίου- Λυκείου, σε έναν χώρο φιλικό, που τηρεί τις αυστηρότερες προδιαγραφές υγιεινής και ασφάλειας. * Η κολύμβηση χαρακτηρίζεται από πολλούς παιδιάτρους σαν το ιδανικότερο άθλημα που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό  τη σωματική ανάπτυξη του παιδιού. * Βοηθάει στην αυτοσυγκέντρωση, την αυτοπεποίθηση, τη χαλάρωση, την κοινωνικότητα και την ψυχική ισορροπία. * Μαθαίνει στα παιδιά το συντονισμό των κινήσεων, το αθλητικό πνεύμα και την ομαδικότητα. * Χαρίζει σε όλους παιχνίδι, γέλιο, υγεία και χαρά. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ: * Μαγιό * Πετσέτα ή μπουρνούζι * Συνέχεια…

Η σκάλα της αγάπης είναι το βιβλίο που υμνεί την αξία της συνεργασίας & της ομαδικότητας. Τα παιδιά άκουσαν προσεχτικά την αφήγηση του παραμυθιού & επιδόθηκαν σε δραματοποιήσεις & μουσικοκινητικά παιχνίδια.      

 Όχι ; Το ΟΧΙ μας προσδιορίζει, ποιοι είμαστε και τι θέλουμε, τι δε μας αρέσει και τι δεν επιθυμούμε, σαν τη μουσική που δεν αντέχουμε να ακούμε. Το ΟΧΙ μας προστατεύει από ανθρώπους με δόλιους σκοπούς, σαν τις κακές μάγισσες που παρασύρουν τα θύματά τους σε ζαχαρένια σπίτια. Το ΟΧΙ βάζει όρια σε αυτούς που εκμεταλλεύονται την καλοσύνη μας, όπως το να κάνουμε μόνιμα όλα τα χατίρια. Το ΟΧΙ έχει διαίσθηση και συνείδηση, όπως πάντα υπάρχει μια φωνή μέσα μας που μας λέει να αποφύγουμε τον κίνδυνο σαν κάτι να Συνέχεια…

Με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνουμε ότι ο  παιδικός  μας σταθμός σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο της κυρίας Αλεξιάδου Ελένης, που εδρεύει στην Ν.Ιωνία (Ελ. Βενιζέλου 116). κάθε μήνα θα εκθέτει στο χώρο του, παιδικά βιβλία, βιβλία δραστηριοτήτων καθώς και βιβλία συμβουλευτικής για γονείς και εκπαιδευτικούς.   Η λίστα του Σεπτεμβρίου περιλαμβάνει:  ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ – ΒΙΒΛΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ: 1) «Μοιράζομαι σημαίνει ευτυχία», της Μπριγκίτε Βένιγκερ και Εύας Θάρλετ. 2) » Το αστέρι της φιλίας», της Γιολάντα  Τσορώνη- Γεωργιάδη. 3) » Μια λυπημένη ζέβρα», της Γιολάντα Τσορώνη- Γεωργιάδη. 4) «Ας γίνουμε φίλοι, Αιμίλιε», της Συνέχεια…

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου, ετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε τα πιτσιρίκια… Μανούλες ανήσυχες, παιδάκια που πρώτη φορά αποχωρίζονται τους γονείς τους, δασκάλες που είναι έτοιμες να αγκαλιάσουν τους μικρούς μας και εγώ σίγουρη πως μια υπέροχη χρονιά ξεκινά… Κάθε παιδάκι ξεχωριστό, με τις δικές του ανάγκες, με το δικό του ξεχωριστό χαμόγελο που ξεπροβάλλει πίσω από το άγχος του αποχωρισμού. Δάκρυα στην πόρτα και σφικτές αγκαλιές στις μαμάδες και τους μπαμπάδες, διστακτικά βήματα προς τα μέσα και ένα παράπονο στο βλέμμα. Και ξαφνικά… Τίποτα…Η πόρτα έχει κλείσει και έχει αφήσει απέξω τα δράματα Συνέχεια…

Έψαχνα μέρες να βρω λόγια για να προλογίσω την βραδιά της καλοκαιρινής μας γιορτής. Αλλά επειδή τα παιδιά πάντα βρίσκουν τα πιο απλά λόγια για να περιγράψουν τις  πιο μεγάλες τους στιγμές, θα δανειστώ το χαρακτηρισμό τους για να πω ότι αν μια τέτοια νύχτα του Ιουνίου μπορούσε να μιλήσει, μάλλον θα υπερηφανευόταν ότι εκείνη εφηύρε το ρομαντισμό. Υμνώντας λοιπόν το καλοκαίρι, την εποχή που στήνονται τα όνειρα, του απονέμουμε τον τίτλο της πιο δημιουργικής εποχής, που επιστρατεύει όλες τις αισθήσεις, στέκεται πηγή έμπνευσης, δημιουργώντας μας την ανάγκη να ξεχαστούμε Συνέχεια…

Όπως λέει και η Κική, η παιδαγωγός του παιδικού σταθμού, οι μαμάδες δεν γίνεται να μη βρίσκονται μπροστά από προβληματισμούς όταν πρόκειται για τα παιδιά τους… Ψάχνουν να βρουν τι είναι σωστό και τι λάθος. Και εδώ έρχομαι εγώ να δηλώνω συνέχεια και σε όλους ότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Μεγάλη συζήτηση! Αυτό που σκεφτόμουν προχτές σε μια συνάντηση που είχα με την Αναστασία, τη μαμά του Δημήτρη, είναι κατά πόσο δίνουμε χώρο και χρόνο στα παιδιά να αναπτύξουν την πραγματική τους προσωπικότητα. Γιατί να τα καλουπώνουμε σε ένα βαρετό πρότυπο του επιμελή Συνέχεια…