Δημοσιεύσεις: Οκτωβρίου, 2013

Ήταν κάποτε ένας παππούς που περπατούσε σε μια παραλία με τον εγγονό του. Το αγόρι μάζευε κάθε αστερία που έβρισκε μπροστά του και τον πετούσε και πάλι στον ωκεανό. «Αν τους άφηνα εδώ» είπε το αγόρι «θα ξεραίνονταν και θα πέθαιναν. Έτσι, τους σώζω τη ζωή.» Τότε ο παππούς είπε : «Αυτή η παραλία όμως εκτείνεται για μίλια κι έχει εκατομμύρια αστερίες. Αυτό που κάνεις δεν μπορεί να αλλάξει την κατάσταση.» Το αγόρι κοίταξε τον αστερία που κρατούσε στα χέρια του, τον πέταξε στο νερό κι απάντησε: «Γι” αυτόν τον Συνέχεια…

Κάθε μέρα προσπαθούσα να πείσω την Ελένη να μας μιλήσει, να μας πει ακόμα και μια λέξη. Ήξερα ότι ήθελε τόσα πράγματα να μας πει αλλά τα κρατούσε όλα για εκείνη. Έφευγα και πήγαινα στο νηπιαγωγείο με αυτή τη σκέψη. Πώς μπορώ να την κάνω να νιώσει άνετα; Να μη δείχνει αυτό που θέλει αλλά να το ζητάει με λόγια; Όλες οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό. Κρατούσε αποστάσεις και από μένα αλλά και από τα υπόλοιπα παιδιά. Αποφάσισα να μην την πιέσω αλλά να της δίνω διαφορετικά ερεθίσματα και να Συνέχεια…

                            Παραμυθοκουζίνα:       Φτιάχνοντας ιστορίες και παραμύθια για παιδιά ( για παιδαγωγούς, ψυχολόγους, γονείς και υποψήφιους παραμυθάδες…)   Εισηγητής : Κώστας Στοφόρος Διάρκεια Σεμιναρίου : 3 συναντήσεις των 3 ωρών η καθεμία Μέρες & Ώρες : Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013              18.30- 21.30 Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013             18.30- 21.30 Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013             18.30- 21.30 Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στον παιδικό μας σταθμό La Petite Ecole – Το μικρό σχολείο. Για πληροφορίες: Απευθυνθείτε στα τηλέφωνα :2110193516 , 6973441029 ή      mail στο  info@bclever.gr

Από μικρή κι εγώ άκουγα συνέχεια πρέπει να κάνεις αυτό, πρέπει να κάνεις εκείνο… Δεν είχε περάσει από το μυαλό μου ποτέ να κάνω κι εγώ στους γονείς μου ή στους δασκάλους μου μια απλή ερώτηση: Γιατί; Τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου πορείας βρέθηκε στο δρόμο μου ο μικρός Δημήτρης. Ένα αγοράκι πολύ ευγενικό, πολύ έξυπνο, δραστήριο, ένας μικρός επιστήμονας. Όλα ξεκίνησαν μια μέρα που είχα τη φαεινή ιδέα να ξεκινήσω τη φράση μου με τη λέξη ΠΡΕΠΕΙ… Όση ώρα μιλούσα, δύο ματάκια με κοίταζαν περίεργα και με απορία. Αφού Συνέχεια…